تطهیر یافتن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ تَ] (مص مرکب) پاک شدن. تطهیر گرفتن. طهارت یافتن :
پیش از این بود پر از لوث خطا چون زمزم
یافت از آب کف شرع پیمبر تطهیر.
علی خراسانی (از آنندراج).
و رجوع به تطهیر و ترکیبات آن شود.