تظلمگاه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ ظَلْ لُ] (اِ مرکب) جایی که در آن دادخواهی کنند. محل تظلم و دادخواهی :
زو مظالم توز و ظالم سوزتر، شاهی نبود
تا تظلمگاه این میدان اغبر ساختند.
خاقانی (دیوان چ سجادی ص114).
وز پی آنکه در تظلمگاه
این تظلم نیاورم بر شاه.نظامی.
و رجوع به تظلم و دیگر ترکیبهای آن شود.