«لغت نامه دهخدا»
[تَع ع] (ع مص) درماندن در سخن. || درشکوخیدن ستور در ریگ. || سست شدن و فروهشتن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). سست شدن. (از اقرب الموارد). || قی کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).