تعازی

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) همدیگر را بصیر فرمودن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || (اِ) جِ تعزیه : از قضای حقوق و قیام به مراسم تهانی و تعازی دامن درکشید. (ترجمهء تاریخ یمینی چ اول تهران ص434). رجوع به تعزیه شود.