«لغت نامه دهخدا»
[تَ کُ] (ع مص) با هم پیکار کردن و حجت آوردن. || با هم نازیدن و فخر کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از اقرب الموارد).
