تعب کاه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ عَ] (نف مرکب) کاهنده و کم کنندهء رنج و سختی. آنکه زحمت و محنت مشقت را میکاهد :
هستند به بزم تو کمربسته قلم وار
بیجاده لبان طرب افزای تعب کاه.سوزنی.