تعبیس

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) مبالغهء عبوس. (زوزنی). ترشرویی کردن، شدد للمبالغه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). ترشروئی کردن و درکشیدن لبها را. (از اقرب الموارد). درهم کشیدن ابروان و روی ترش کردن(1). (از اقرب الموارد).
(1) - در متنهای دیگر بصورت یک معنی است.