«لغت نامه دهخدا»
[تَ عَ هُ] (ع مص) لازم گرفتن زن را چندانکه به خانهء خود آورد و زفاف برد. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). لازم گرفتن عروس را تا او را بزفاف برد. (از اقرب الموارد). || خوانسالار شدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). عُجاهِن یا آشپز کسی شدن. (از اقرب الموارد). || سفیر و رسول کدخدائی گردیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).