تعداد کردن

«لغت نامه دهخدا»

[تِ کَ دَ](1) (مص مرکب)شمار کردن و شمردن. (ناظم الاطباء) : ابوبکر هذلی تعداد اشراف بصره و فقها بصره و اصحاب رسول که در آنجا بودند کرد. (تاریخ قم ص294).
(1) - کسر تاء تلفظ امروز فارسی زبانان است و صحیح آن بفتح تاء است. رجوع به تعداد شود.