تعزیب

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) دور شدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || دراز شدن غیبت کسی. (از اقرب الموارد). || دور بردن به چرا. (تاج المصادر بیهقی). بسوی چراگاه دور بردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || سستی کردن در آنچه که بدان آغاز کرده است. || بردن زن عزوبت مرد را. (از اقرب الموارد).