«لغت نامه دهخدا»
[تَ عِ] (ع مص) تاعس. نعت است از تَعس. (منتهی الارب). هلاک شونده و برروی درافتاده. (ناظم الاطباء). و رجوع به تاعس و دو مادهء قبل شود.
