«لغت نامه دهخدا»
[تَ عَصْ صُ کَ دَ] (مص مرکب) جانب داری کردن. طرفداری شدید کردن. حمایت بدون چون و چرا کردن. عصبیت کردن : گفت ای مردک خدا در حق تو چندان لطف نکرده است که تو در حق خانهء او چنین تعصب می کنی. (منتخب لطائف عبید زاکانی چ برلن ص147). رجوع به تعصب شود.