تعفرت

«لغت نامه دهخدا»

[تَ عَ رُ] (ع مص) درگذشتن در امور و مبالغه نمودن با تیزی خاطر. || دیوی نمودن و دیو شدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). عفریت شدن. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر