«لغت نامه دهخدا»
[تَ عَقْ قُ] (ع مص) خمیدن و کج گردیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). تعوج و انعطاف. (از اقرب الموارد) : تعقف بازگشتن و تشنج (؟) ناخن را گویند و باشد که بطرقد. (ذخیرهء خوارزمشاهی، یادداشت بخط مرحوم دهخدا).