«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) خورانیدن: ما علسوه؛ ای ما اطعموهُ. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از آنندراج) ( از اقرب الموارد). || سخت شدن بیماری. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || خروش و بانگ کردن مرد. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).