«لغت نامه دهخدا»
[تَ عَنْ نی] (ع مص) رنجانیدن و رنجور شدن. (تاج المصادر بیهقی). رنج بردن. (زوزنی). رنج کشیدن و رنجانیدن لازم و متعدی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). رنج دیدن مرد. (از اقرب الموارد). || منازعت نمودن. || رنج دیدن جهت دیگری. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || به عنیه آلوده شدن شتر گرگین و منه الحدیث الشعبی: لئن اتعنی بعنیه، احب الی من اقول فی مسئله برأیی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).