«لغت نامه دهخدا»
[تَعْ عَ] (ع مص) تَعَّ. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). سست شدن و فروهشتن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || قی کردن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). و رجوع به تع شود.