«لغت نامه دهخدا»
[تَعْ] (ع مص) سرزنش کردن. (تاج المصادر بیهقی) (دهار) (مجمل اللغه) (منتهی الارب) (غیاث اللغات) (آنندراج) (ناظم الاطباء) : و تلک فضیله فیها تأسّ تبعد عنک تعییر العدات. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص192). و به زبان تعییر این شکایت تقریر کردن گرفت. (سندبادنامه ص91). || عیبناک ساختن کار کسی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تقبیح کردن و منسوب کردن کسی را به عار. (از اقرب الموارد). لاتقل عیر بالامر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || جداجدا سنجیدن هر یک درم را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || چغزلاوه برآوردن آب. (آنندراج) (ناظم الاطباء).