«لغت نامه دهخدا»
[تَ فُ نُ / نِ / نَ دَ] (مص مرکب) غفلت نمودن از چیزی. ناآگاهی نمودن از چیزی یا موضوعی : سلطان از کثرت لغط و سورت شطط ایشان تغافل نمود. (ترجمهء تاریخ یمینی چ اول تهران ص 332).