تغبش

«لغت نامه دهخدا»

[تَ غَبْ بُ] (ع مص) ستم کردن و دعوی باطل بر کسی کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || خدعه کردن بر کسی کما یقال اوطاهُ العشوه. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر