تغرجاق

«لغت نامه دهخدا»

[تَ غَ / غِ] (اِ) ساخت بود، نجیبی گوید :
ترک خرد دیرش(1) و زین و تغرجاق
میوه غرقه(2) بکوه و ساده بزنگار.
(لغت فرس اسدی چ اقبال) (از حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی).
ساخته. (لسان العجم شعوری ج 1 ورق 280 ب و 300 ب)(3).
(1) - ن ل: دیوش.
(2) - ن ل: عرقه.
(3) - شعوری در ذیل تغرچاق. (ج 1 ورق 280 ب) بنقل از تحفه غین را مفتوح و در ذیل تغرجاق (ج 1 ورق 300 ب) بنقل تحفه الاحباب «؟» غین را مکسور آورده است.