«لغت نامه دهخدا»
[تَ غَضْ ضُ] (ع مص) پوشیدن شب کسی را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء): تغضف علینا اللیل؛ مال و البسنا. (از اقرب الموارد). || پیش آمدن دنیا و افزون گردیدن خیرش: تغضف علینا الدنیا. || آژنگ روی گردیدن. و خمیدن و دوتا و کژ شدن. || شکستن و فرودریدن چاه. || حلقه بستن مار. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از اقرب الموارد).