«لغت نامه دهخدا»
[تَ غَمْ مُ] (ع مص) فراخ نشستن در مجلس. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || توسع چیزی. || قرار گرفتن گیاه بر یکدیگر. (از اقرب الموارد). || (اِ) فراخی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).