تفاقم

«لغت نامه دهخدا»

[تَ قُ] (ع مص) بزرگ گردیدن کار. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). بزرگ و سخت قوی شدن کار. (از اقرب الموارد) : چون این خبر به ناصرالدین رسید به سیف الدوله نوشت تا روی به نیشابور نهد و برادر خویش بغراجق را بمدد او فرستاد تا کار ایشان دریابند و پیش از تفاقم شر و اشتعال نایرهء ایشان بکفایت مهم ایشان قیام کند. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1 تهران ص174).