تفحص

«لغت نامه دهخدا»

[تَ فَحْ حُ] (ع مص) واپژوهیدن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی) (دهار) (مجمل اللغه). پژوهش. (صحاح الفرس). بازکاویدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). کاویدن. (غیاث اللغات). وارسی و جستجو کردن. (از اقرب الموارد) : و تفحص احوال و عادات و اخلاق خویش را بدو مفوض کند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص99). و تفحص کردند جملهء خردمندان مملکت را. (تاریخ بیهقی ایضاً ص102). شیر... روی به تفحص حال... او آورد. (کلیه و دمنه).
تو کز تفحص عنقا غبار خواهی شد
چرا غزال قناعت نمیکنی تسخیر.خاقانی.
سبب تردد لشکر و تفحص از مواضع غلات و اقوات و تاراج کردن آن بی عوضی و ثمنی. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1 تهران ص269). از حال ایلک خان و برادرش طغانخان تجسس و تفحص فرمود. (ترجمهء تاریخ یمینی ایضاً ص331). کسان به تفحص حال او برانگیخت. (گلستان).