تفرر

«لغت نامه دهخدا»

[تَ فَرْ رُ] (ع مص) خندیدن: تفرر بی؛ خندید بر من. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). خندیدن بچیزی. (از اقرب الموارد). || گریختن و ترسیدن و پرهیزگاری(1). (غیاث اللغات) (آنندراج). رجوع به تفارر شود.
(1) - این معنی در این وزن در کتب لغت عربی دیده نشد.