تفرقه انداز

«لغت نامه دهخدا»

[تَ رِ قَ / قِ اَ] (نف مرکب)کسی که پراکندگی و جدایی و پریشانی و اختلاف ایجاد کند. دو بهم زن. نفاق افکن. رجوع به تفرقه و دیگر ترکیبهای آن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر