تفزز

«لغت نامه دهخدا»

[تَ فَزْ زُ] (ع مص) چیره شدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || بی نیاز شدن: تفزز الرجل؛ غنی، بالغین المعجمه. (از اقرب الموارد). در تاج العروس آمده است: تفزز الرجل در نسخه ها «عنی» آمده است و در بعضی نسخه ها «تغنی» است و درست «غنی» است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر