تفطیس

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) سخن را بر روی سخن گفتن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || سخن را بر روی کسی گفتن. (از اقرب الموارد). || اماته؛ میرانیدن. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر