«لغت نامه دهخدا»
[تَ فَقْ قُ نُ / نِ / نَ دَ](مص مرکب) تفقد کردن: کاروان زده و کشتی شکسته و مرد زیان رسیده را تفقد نماید. رجوع به تفقد و دیگر ترکیبهای آن شود.
