«لغت نامه دهخدا»
[تَ فِ لَ] (ع ص) نعت مؤنث است: امرأه تفله؛ زن بدبوی. از: تَفَل، بمعنی بدبوی گردیدن. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) رجوع به تفل شود.
