«لغت نامه دهخدا»
[تَ دَ / دِ] (ن مف) گرم شده. تابیده. دعصاء؛ زمین نرم تفیده به آفتاب. (منتهی الارب). و رجوع به تف و تپ و تب و تاب و تفت و تفته شود.
