«لغت نامه دهخدا»
[تَ فُ] (ع مص) باهم برجستن یقال: هما یتقافسان بشعورهما؛ ای یتواثبان. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
