«لغت نامه دهخدا»
[تَ قَتْ تُ] (ع مص) برای حاجت آمدن: تقتل لحاجته. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || تأنی برای حاجت. (از اقرب الموارد). || خمیدن و درپیچیدن زن در رفتار و برگشتن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || فروتنی کردن و ذلت نمودن. (از اقرب الموارد).