«لغت نامه دهخدا»
[تَ قَحْ حُ] (ع مص) سرنگون افگندن اسب سوار را. (از منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). بر روی افکندن اسب سوار خود را. || داخل شدن اسب در نهر. (از اقرب الموارد).
