«لغت نامه دهخدا»
[تَ قَرْ رُ] (ع مص) پوست واشدن ریش. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). تازه شدن سر ریش. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
