تقریر پذیرفتن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ پَ رُ تَ] (مص مرکب) استوار شدن. تثبیت شدن. مسلم گردیدن :
چون شکسته شود آن لشکر انبوه از تو
نام لشکرشکنی بر تو پذیرد تقریر.سوزنی.