«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) برآوردن کلاکموش خاک را از قاصعاء. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || فرو نشانیدن آب تشنگی کسی را و تسکین دادن. || لازم گرفتن خانه را. || برآمدن کشت از زمین و شکافتن خاک را. || نمایان شدن قوم و برآمدن آنان از شکاف کوه. || در خود پیچیدن جامه را.