«لغت نامه دهخدا»
[تَ قَعْ عُ] (ع مص) بمعانی انقعاف است. (منتهی الارب). فرو ریخته شدن روی کوه. (آنندراج) (ناظم الاطباء). || از بن درافتادن دیوار. || از جای رفتن چیزی. (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || فروریختن آب کند. (از اقرب الموارد). به همهء معانی، رجوع به انقعاف شود.