«لغت نامه دهخدا»
[تَ قَنْ نُ] (ع مص) به چوبدستی زدن کسی را، یقال: تقنذه بالعصا؛ ای ضربه کما یضرب القنفذ. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج). || تقبض. (اقرب الموارد). رجوع به تقبض شود.