تقویت کردن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ وِ یَ کَ دَ] (مص مرکب) نیرو دادن. توانا کردن. قدرت دادن :خلقی به تعصب بر وی گرد آمدند و تقویت کردند. (گلستان).
گر تقویت کنی ز ملک بگذرد بشر
ور تربیت کنی به ثریا رسد ثری.
سعدی.
رجوع به تقویت و دیگر ترکیبهای آن شود.