تقی الدین سبکی

«لغت نامه دهخدا»

[تَ قی یُد دی نِ سُ] (اِخ) علی بن عبدالکافی بن علی بن تمام السبکی الانصاری الخزرجی مکنی به ابوالحسن است. در عصر خود شیخ الاسلام و از مفسران و مناظران بود. فرزند تاج السبکی صاحب طبقات است. در سبک مصر متولد شد و به قاهره رفت و از آنجا به شام نقل کرد و در سال 739 ه . ق. قاضی شام شد و در پایان عمر به قاهره بازگشت و در همانجا بسال 756 درگذشت او راست: الدر النظیم. مختصر الطبقات الفقهاء. احیاءالنفوس فی صنعه القاء الدروس. الاغریض فی الحقیقه و المجاز و الکنایه و التعریض. السیف المسلول علی من سب الرسول. مجموعه فتاوی. الابتهاج فی شرح المنهاج و جز اینها و فرزندش التاج فهرست تصنیفات او را فراهم و اظهار نظر علما را در وصف اخلاق و وسعت معلومات او جمع آوری کرده است. (از اعلام زرکلی ج 2 صص677 - 688). رجوع به قاموس الاعلام ترکی ذیل تقی الدین سبقی شود.