«لغت نامه دهخدا»
[تَ کَتْ تُ] (ع مص، اِ) نوعی از رفتار پستگان. (منتهی الارب) (آنندراج). رفتار پست قامتان. (ناظم الاطباء). || راه رفتن کوتاه اندام. در اللسان آمده: فلان یتکتل فی مشیه؛ اذا اقارب فی خطوه کَأَنَّه یتدحرج. || تجمع و تدور چیزی. (از اقرب الموارد).