تک ربودن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ رُ دَ] (مص مرکب) پیشی گرفتن در تاخت :
ز گوران تک ربودم در دویدن
گرو بردم ز مرغان در پریدن.نظامی.
و رجوع به تک شود.