تکعکع

«لغت نامه دهخدا»

[تَ کَ کُ] (ع مص) بددلی کردن و بازایستادن. (زوزنی). بازایستادن و بددل شدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رایناک تکعکعت؛ ای احجمت و تأخرت الی وراء. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر