«لغت نامه دهخدا»
[تَ لِ ءَ] (ع مص) بیعانه گرفتن. (منتهی الارب) (آنندراج). || بکرانه رسانیدن کشتی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). نزدیک گردانیدن کشتی را به کرانهء رود. (از اقرب الموارد). || بستن کشتی را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || بجای آمدن که باد کم گذرد. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || بند کردن و بازداشتن. || پیش آمدن و نگریستن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). به همهء معانی رجوع به تکلیی ء شود.