تک و دو

«لغت نامه دهخدا»

[تَ کُ دَ / دُو] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) تک و پوی. تکاپوی. تلاش. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) :
آسیا را چه ذخیره ست ز چندین تک و دو.
ظهیر.
رجوع به تک و ترکیبهای آن و دو شود.