«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) تا بکاذه رسیدن آزار. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || به اطراف کس طعن کردن جماع کننده. (منتهی الارب). || به چوب بر مقعد زدن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).