«لغت نامه دهخدا»
[تِکْ کَ / کِ] (اِ) در تداول عامه، چیز جالب توجه. زن زیبا و خوشگل. || نصیب و قسمت. || چیزی که درخور و مناسب کسی باشد. (فرهنگ عامیانهء جمالزاده). - تکهء کسی بودن؛ مناسب و درخور کسی بودن. (فرهنگ عامیانهء جمالزاده).