«لغت نامه دهخدا»
[تَ حُ] (ع مص) باهم پیوستن. (زوزنی) (مجمل اللغه). پیوسته شدن. (ناظم الاطباء). بهم پیوستن چیزی سپس متباین بودن آن. || تقاتل. (از اقرب الموارد). || (اِمص) پیوستگی استخوانها بهم. (ناظم الاطباء).